خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان میکند که هر منطقهای که از افراد بادل (اهل دل) خالی باشد، مانند ویرانهای است که عاقلان از آن دوری میکنند، مگر زمانی که طبیعت آنها را به سمت خود بکشاند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۴۸ - هر آن دیار که باشد ز اهل دل خالی
هر آن دیار که باشد ز اهل دل خالی
بود چو گوشهٔ ویرانه بدترین جایی ۱
به اختیار به ویرانه عاقلان نروند
جز آن زمان که طبیعت کند تقاضایی ۲
بود چو گوشهٔ ویرانه بدترین جایی ۱
به اختیار به ویرانه عاقلان نروند
جز آن زمان که طبیعت کند تقاضایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - ای خواجه به نزد شحنه امروز
گوهر بعدی:شماره ۱۴۹ - یکی را دیدم اندر ری که دایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.