خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر به مقایسه خود با چرخ (زمان یا فلک) می‌پردازد و بیان می‌کند که چرخ مایه فخر و رفعت است، در حالی که او خاک و مظهر پستی است. با این حال، با وجود شکسته شدن دلش، شکرگزار است زیرا شکستن دل می‌تواند به درستی و اصلاح آن منجر شود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تمثیل‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۶ - تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
تویی چرخ و بس بد ترا فخر رفعت
منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی ۱
شکستی دلم را ولی شکر گویم
که دل از شکستن پذیرد درستی ۲
منم خاک و بس بد مرا ذُلّ پستی ۱
شکستی دلم را ولی شکر گویم
که دل از شکستن پذیرد درستی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - هر که را نیم جو قناعت هست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
