شماره ۱۰۶ - پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن

پیرکی لال سحرگاه به طفلی الکن
می‌شنیدم که بدین نوع همی راند سخن ۱

کای ز زلفت صصصبحم شاشاشام تارک
وی ز چهرت شاشاشامم صصصبح روشن ۲

تتتریاکیم و بی شششهد للبت
صصبر و تاتاتابم رررفت از تتتن ۳

طفل گفتا مَمَمَن را تُتُو تقلید مکن
گگگم شو ز برم ای کککمتر از زن ۴

مممی‌خواهی ممشتی به ککلت بزنم
کهبیفتد مممغزت ممیان ددهن ۵

پیرگفتا وووالله که معلومست این
که که زادم من بیچاره ز مادر الکن ۶

هههفتاد و ههشتاد و سه سالست فزون
گگگنگ ر لالالالم به‌خخلاق ز من ۷

طفل گفتا خخدا را صصدبار ششکر
که برستم به جهان از مملال و ممحن ۸

مممن هم گگگنگم مممثل تتتو
تتتو هم گگگنکی مممثل مممن ۹