شماره ۷۵ - ای داور زمین و زمان کز شکوه و فر

ای داور زمین و زمان کز شکوه و فر
اندر جهان ندیده نظیرت نظر هنوز ۱

الا بر آستان جلال تو آسمان
پیش کسی نبسته به خدمت کمر هنوز ۲

در مدح اهل فارس سرودم قصیده‌ای
کز رشک اوست شخص خرد خون جگر هنوز ۳

هم اندر آن قصیده ستودم ترا چنانک
از غیرتست دست حسودان به سر هنوز ۴

داند خدای من‌ که نپرورده باکمال
مانند او هزار صدف یک گهر هنوز ۵

وآن دوحهٔ ثنا که برو باد آفرین
ناورده غیر رنج و عنا برگ و بر هنوز ۶

کردم سؤال خانه و الحق ندیده‌ام
از این سؤال غیر مذلت اثر هنوز ۷

کردی حوالتم به امیری که مام دهر
آزاده‌ای نزاده چو او یک پسر هنوز ۸

لیکن دو هفته بیش کنون کز تغافلش
چون بدسگال جاه توام دربدر هنوز ۹

باری گواه باش که جز حرف مدح او
نگذشته بر زبانم حرفی دگر هنوز ۱۰