خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر قدرت و هیبت فردی است که حتی عارف و عامی از توصیف آن عاجزند. شاعر از کلام این فرد چنان سخن می‌گوید که گویی ماه نور خود را از خورشید می‌گیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی نیاز دارد.
شماره ۷۰ - مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو
مگر به خنده درآیی وگرنه هیبت تو
زبان عارف و عامی ببندد از گفتار ۱
من از کلام تو گویم سخن چنان که قمر
ز آفتاب فلک عاریت کند انوار ۲
زبان عارف و عامی ببندد از گفتار ۱
من از کلام تو گویم سخن چنان که قمر
ز آفتاب فلک عاریت کند انوار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - محققست که دنیا مثال مرداریست
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - اگر خاموش بینی عارفی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
