خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به ناپایداری زندگی و مرگ همه موجودات، از جمله پادشاهان بزرگ مانند فریدون و جمشید، اشاره میکند. سپس به گذر زمان و تغییرات جهان میپردازد و در نهایت، به امید به خدا و روز قیامت اشاره دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ، زمان و امید به آخرت ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اشارات تاریخی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۰ - آوخ آوخ که مرگ نگذارد
آوخ آوخ که مرگ نگذارد
که کس اندر جهان زید جاوید ۱
نه ز بهمن گذشت نز دارا
نه فریدون گذاشت نه جمشید ۲
چون وزد باد او به گلشن بود
نخل تن بیثمر شود چون بید ۳
سپس رفتگان بسی دیدیم
جنبش تیر و گردش ناهید ۴
نیز بی ما بسی بخواهد تافت
جرم مهتاب و قرصهٔ خورشید ۵
شکر یزدان که مهر آل رسول
دهدم بر خلود نفس نوید ۶
به امید بزرگ بارخدای
بگسلانیدهام ز خلق امید ۷
چه ازینم که روزگار سیاه
نامه گو باش روز حشر سپید ۸
که کس اندر جهان زید جاوید ۱
نه ز بهمن گذشت نز دارا
نه فریدون گذاشت نه جمشید ۲
چون وزد باد او به گلشن بود
نخل تن بیثمر شود چون بید ۳
سپس رفتگان بسی دیدیم
جنبش تیر و گردش ناهید ۴
نیز بی ما بسی بخواهد تافت
جرم مهتاب و قرصهٔ خورشید ۵
شکر یزدان که مهر آل رسول
دهدم بر خلود نفس نوید ۶
به امید بزرگ بارخدای
بگسلانیدهام ز خلق امید ۷
چه ازینم که روزگار سیاه
نامه گو باش روز حشر سپید ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹ - ازین حلاوت گفتار بس عجب نبود
گوهر بعدی:شماره ۶۱ - به هر کس نعمتی گر زان فرستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.