خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به معشوقی سخن می‌گوید که ظاهری بیگانه و رفتاری تلخ دارد، اما در باطن مهر و محبت فراوانی نهفته است. شاعر از تلخی‌های معشوق به عنوان شراب تلخ یاد می‌کند و عشق به او را حتی در لحظات سخت، شیرین‌تر از شکر توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر آرزو می‌کند که این شعر را در حضور معشوق بخواند و جان خود را فدای او کند.

این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۱۹۳۵ - دلبر بیگانه صورت، مهر دارد در نهان

دِلْبَرِ بیگانه صورت، مِهْر دارد در نَهان
گَر زبانَش تَلْخ گوید، قَند دارد در دَهان ۱

از درون سو آشْنا و از بُرونْ بیگانه رو
این چُنین پُرمِهْر دُشمن من ندیدم در جهان ۲

چون که دِلْبَر خشم گیرد، عشقِ او می‌گویَدَم
عاشقِ ناشی مَباش و رو مَگَردان، هان و هان ۳

راست مانَد تَلْخیِ دِلْبَر به تَلْخیِّ شَراب
سازوار اَنْدَر مِزاج و تَلْخِ تَلْخْ اَنْدَر زبان ۴

پیشِ او مُردن به هر دَم، از شِکَر شیرین تر است
مُرده داند این سُخَن را، تو مَپُرس از زندگان ۵

شاد روزی کین غَزَل را من بِخوانَم پیشِ عشق
سَجده آرَم بر زمین و جانْ سِپارَم در زمان ۶

مُرغِ جان را عشق گوید، مَیل داری در قَفَس؟
مُرغ گوید منْ تو را خواهم، قَفَس را بَردَران ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۳۴ - از ما مرو ای چراغ روشن
گوهر بعدی:غزل ۱۹۳۶ - عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.