غزل ۳۲ - خلق را قصهٔ حسن پری از یاد رود

خلق را قصهٔ حسن پری از یاد رود
هرکجا ذکری از آن شوخ پریزاد رود ۱

هر شکایت که مرا از تو بود در دل تنگ
چون کنم یاد وصالت همه از یاد رود ۲

هرکجا کز رخ و بالای تو گویند سخن
ظلم باشدکه حدیث ازگل و شمشاد رود ۳

وقت آنست که تا سنبلهٔ چرخ مرا
از غم سنبل گیسوی تو فریاد رود ۴

از طرب عارف و عامی همه در رقص آیند
هرکجا ذکری از آن حسن خداداد رود ۵

خون شود دجله ز اشک از خبر گریهٔ من
وقتی از خطهٔ کرمان سوی بغداد رود ۶

آن نه بالاست بلاییست که از رفتن او
دل و دین و سر و سامان همه بر باد رود ۷

با زبان چو منی خاصه که در مدحت شاه
ستمست ار سخن از سوسن آزاد رود ۸