خلاصه و رده‌بندی سنی 14+

راوی در مسجدی حضور داشت که رنگ‌های کمی داشت. او بر دیوار مسجد شعری نوشت و شاخه‌ای در میان آن قرار داد که باعث تعجب مردم شد. اهالی شهر به او پیشنهاد دادند که اگر محراب مسجد را نقاشی کند، صد من خرما به او می‌دهند. راوی این کار را انجام داد و خرماها برای او و همراهانش که در بیابان گرفتار شده و از گرسنگی رنج می‌بردند، نجات‌بخش بود. سپس، او با یک عرب قرارداد بست تا به بصره برود، اما به دلیل نداشتن پول، مجبور شد با شرط پرداخت سی دینار در بصره، این سفر را انجام دهد.

متن دارای مفاهیم تاریخی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی جزئیات مانند جنگ و گرسنگی نیاز به درک بالاتری دارند.

مشاهده کامل

مسجدی بود که ما در آن جا بودیم اندک رنگ و شنجرف و لاجورد با من بود بر دیوار آن مسجد بیتی نوشتم و برگ شاخ و برگی در میان آن بردم ایشان بدیدند عجب داشتند و همه اهل حصار جمع شدند و به تفرج آن آمدند و مرا گفتند که اگر محراب این مسجد را نقش کنی صد من خرما به تو دهیم و صد من خرما نزدیک ایشان ملکی بود، چه تا من آن جا بودم از عرب لشکری به آن جا آمد و از ایشان پانصد من خرما خواست قبول نکردند و جنگ کردند. ده تن از اهل حصار کشته شد و هزار نخل بریدند و ایشان ده من خرما ندادند، چون با من شرط کردند من آن محراب نقش کردم و آن صد من خرما فریاد رس ما بود که غذا نمی یافتیم و از جان ناامید شده بودیم که تصور نمی توانستیم کرد که از آن بادیه هرگز بیرون توانیم افتاد چه به هر طرف که آبادانی داشت دویست فرسنگ بیابان می‌بایست برید مخوف و مهلک و در آن چهار ماه هرگز پنج من گندم به یک جا ندیدم، تا عاقبت قافله ای از یمامه که ادیم گیرد و به لحسا برد که ادیم از یمن به این فلج آرند و به تجار فروشند. عربی گفت من تو را به بصره برم و با من هیچ نبود که به کرا بدهم و از آن جا تا بصره دویست فرسنگ و کرای شتر یک دینار بود از آن که شتری نیکو به دو سه دینار می‌فروختند مرا چون نقد نبود و به نسیه می‌بردند گفت سی دینار در بصره بدهی تو را بریم. به ضرورت قبول کردم و هرگز بصره ندیده بودم.

ناصرخسرو