خلاصه و رده‌بندی سنی 12+

جعرانه منطقه‌ای در چهارفرسنگی شمال مکه است که پیامبر اسلام (ص) با لشکریان خود در آنجا حضور داشته و از آنجا احرام بسته‌اند. در این مکان دو چاه به نام‌های «بیر الرسول» و «بیر علی» وجود دارد که آب آن‌ها خوش‌طعم است. همچنین، کوه‌ها و گودال‌های سنگی در این منطقه وجود دارد که به باور مردم، پیامبر در آن‌ها آرد سرشته است. مردم برای تبرک به این مکان می‌روند و از آب چاه‌ها و درختان آن استفاده می‌کنند. علاوه بر این، مسجدی منسوب به ابراهیم (ع) و کوهی به نام «جبل الرحمة» در نزدیکی این منطقه قرار دارد که حجاج در آنجا دعا می‌خوانند. امیر عدن نیز در این منطقه اقداماتی مانند ساخت حوض‌های آب و چهارطاقی برای روشنایی انجام داده است.

متن شامل اطلاعات تاریخی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن پیچیده باشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند احرام، تبرک، و مناسک حج نیاز به درک بالاتری دارند که معمولاً از سن نوجوانی به بعد قابل درک است.

مشاهده کامل

عمره جعرانه. به چهارفرسنگی مکه از جانب شمال جایی است آن را جعرانه گویند مصطفی صلی الله علیه و سلم آن جا بوده است با لشکری. شانزدهم ذی القعده از آن جا احرام گرفته است و به مکه آمده و عمره کرده. و آن جا دو چاه است یکی را بیر الرسول گویند و یکی را بیر علی بی ابی طالب صلوات الله علیهما و هر دو چاه را آب تمام خوش باشد و میان هردو چاه ده گز باشد و آن سنت برجا دارند و بدان موسم آن عمره بکنند. و نزدیک آن چاه‌ها کوه پاره ای است که بدان موضع گودها در سنگ افتاده است همچو کاسه ها. گویند پیغمبر علیه الصلوة و السلام به دست خود در آن گود آرد سرشته است. خلق که آن جا روند در آن گودها آرد سرشند با آب آن چاه ها، و همان جا درختان بسیاری است هیزم بکنند و نان پزند و به تبرک به ولایت‌ها برند، و همان جا کوه پاره ای بلند است که گویند بلال حبشی بر آن جا بانگ نماز گفته است. مردم بر آن جا روند و بانگ نماز گویند و در آن وقت که من آن جا رفتم غلبه ای بود که زیادت از هزار شتر عماری در آن جا بود تا به دیگر چه رسد و از مصر تا مکه بدین راه که این نوبت آمدم سیصد فرسنگ بود و از مکه تا یمن دوازده سنگ است در دو فرسنگ، در آن دشت مسجدی بوده است که ابراهیم علیه السلام کرده است و این ساعت منبری خواب از خشت مانده است و چون وقت نماز پیشین شود خطیب بر آن جا رود و خطبه جاری کند پس بانگ نماز بگویند و دو رکعت نماز به جماعت به رسم مسافران بکنند و همه در آن وقت قامتی نماز بگویند و دو رکعت دیگر نماز به جماعت بکنند. پس خطیب بر شتر نشیند و سوی مشرق بروند به یک فرسنگی آن جا کوهی خرد سنگین است که آن را جبل الرحمة گویند بر آن جا بایستند و دعا کنند تا آن وقت که آفتاب فرو رود. و پسر شاددل که امیر عدن بود آب آورده بود از جای دور و مال بسیار بر آن خرج کرده و آب را از آن کوه آورده و به دشت عرفات برده و آن جا حوض‌ها ساخته که در ایام حج پر آب کنند تا حاج را آب باشد. و هم این شاددل بر سر جمیل الرحمة چهارطاقی ساخته عظیم که روز و شب عرفات بر گنبد آن خانه چراغ‌ها و شمع های بسیار نهند که از دو فرسنگ بتوان دید، چنین گفتند که امیر مکه از او هزار دینار بستید که اجازت داد تا آن خانه بساخت.

ناصرخسرو