غزل ۱۹۲۶ - مال است و زر است مکسب تن

مال است و زَر است مَکْسَبِ تَن
کَسبِ دل، دوستی فُزودن ۱

بُستانْ‌ بی‌دوست هست زندان
زندانْ با دوست هست گُلْشَن ۲

گَر لَذَّتِ دوستی نَبودی
نی مَرد شُدی پدید، نی زَن ۳

خاری که به باغِ دوست رویَد
خوش تَر زِ هزار سَرو و سوسَن ۴

بَرهَم دوزید عشقْ ما را
بی‌مِنَّتِ ریسمان و سوزَن ۵

گَر خانهٔ عالَم است تاریک
بُگْشایَد عشقْ شَصتْ روزَن ۶

وَرْ می‌تَرسی زِ تیر و شمشیر
جوشَن گَرِ عشقْ ساخت جوشَن ۷

هم عشقْ کَمالِ خود بگوید
دَم دَرکَش و باش مَردِ اَلْکَن ۸