نویسنده در این متن سفر خود را در ماه رمضان توصیف میکند. ابتدا به شهر رمله میرسد که شهری بزرگ با دیوارهای سنگی محکم و دروازههای آهنین است. او از ویژگیهای شهر مانند سیستم آبرسانی، مسجد بزرگ، و زلزلهای که در گذشته رخ داده سخن میگوید. همچنین، او از فراوانی سنگ مرمر و صنعت برش آن در شهر یاد میکند. سپس، سفر خود را به سمت بیتالمقدس ادامه میدهد و مناظر طبیعی و مسیرهای بین راهی را توصیف میکند.
متن شامل توصیفات تاریخی و جغرافیایی است که ممکن است برای کودکان کمسن جذاب نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم نیاز به درک نسبتاً بالایی دارند.
بخش ۳۱ - رمله (فلسطین)
در این شهر رخام بسیار است و بیش تر سراها و خان های مردم مرخم است به تکلف و نقش ترکیب کرده و رخام را به اره میبرند که دندان ندارد و ریگ مکی در آن جا میکنند و اره میکشند بر طول عمودها نه برعرض چنانکه چوب از سنگلاخ الواح میسازند و انواع و الوان رخامها آن جا دیدم از ملمع و سبز و سرخ و سیاه و سفید و همه لونی، و آن جا نوعی زنجیر است که به از آن هیچ جا نباشد و از آن جا به همه اطراف بلاد میبرند، و این شهر رمله را به ولایت شام و مغرب فلسطین میگویند.
سیوم رمضان از رمله برفتیم به دیهی رسیدیم که خاتون میگفتند، و از آن جا به دیهی دیگر رفتیم که آن را قریة العنب میگفتند، در راه سداب فراوان دیدیم که خودروی بر کوه و صحرا رسته بود. در این دیه چشمه آب نیکو خوش دیدیم که از سنگ بیرون میآمد و آن جا آخرها ساخته بودند و عمارت کرده. و از آن جا برفتیم روی بر بالا کرده تصور بود که بر کوهی میرویم که چون بردیگر جانب فرو رویم شهر باشد. چون مقداری بالا رفتیم صحرای عظیم در پیش آمد، بعضی سنگلاخ و بعضی خاکناک. بر سر کوه شهر بیت المقدس نهاده است و از طرابلس که ساحل است تا بیت المقدس پنجاه و شش فرسنگ واز بلخ بیت المقدس هشتصد و هفتاد وشش فرسنگ است.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.