برزویه، مقدم اطبای پارس، از پیشینه خانوادگی خود می‌گوید که پدرش نظامی و مادرش از خانواده علمای دین زردشت بود. او از محبت ویژه والدین و تربیت ممتاز خود سخن می‌گوید و اینکه از هفت سالگی به تحصیل علم طب تشویق شد. او با علاقه و تلاش فراوان در این زمینه به شهرت رسید و به درمان بیماران پرداخت. برزویه چهار هدف اصلی زندگی را وفور مال، لذات حال، ذکر باقی و ثواب آخرت می‌داند و معتقد است علم طب در نزد خردمندان و ادیان مختلف ستوده است. او بر این باور است که پزشک برتر کسی است که با نیت ذخیره آخرت به درمان بپردازد، چرا که هم بهره دنیوی و هم سعادت اخروی را کسب می‌کند. او این روش را در درمان بیماران به کار بست.

متن دارای مفاهیم فلسفی و اخلاقی نسبتاً پیچیده است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند آخرت و اهداف زندگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.