این متن به روش‌های سخن‌آرایی، شرح رموز و اشارات، و ترجمه و تشبیب اشاره دارد. همچنین، بخشی از آن به ذکر برزویه طبیب و بزرجمهر اختصاص یافته است. متن تأکید می‌کند که معانی بدون پایه‌های سیاست و حکمت ارزشی ندارند و اگر کسی بخواهد آنها را با ظاهری فریبنده ارائه دهد، مورد توجه نخواهد بود. داستان شیر و گاو به عنوان اصل داستان‌ها معرفی شده و در بستان علم و حکمت گشوده می‌شود.

متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و فلسفی است و درک آن نیاز به دانش و تجربه کافی در حوزه‌های ادبیات و حکمت دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی و اشاره به مفاهیم انتزاعی ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.