این متن به ستایش پادشاهان و حکومت آنها میپردازد و بیان میکند که شرح کامل آن ممکن نیست زیرا باعث اطاله کلام میشود. نویسنده با اشاره به نیات نیکو و عقاید پاک، پادشاهی و جهانداری را در خاندانهای بزرگ جاودانه میداند. همچنین، سیرت پادشاهان را به عنوان زیباییهای عالم و افتخارات بشریت توصیف میکند و از خداوند میخواهد که عدالت و رحمت شاهنشاه را حفظ کند و منابر اسلام را با نام او زینت بخشد.
متن دارای مفاهیم پیچیده تاریخی و ادبی است و درک آن نیاز به دانش قبلی در مورد ادبیات کلاسیک فارسی و تاریخ دارد. همچنین، استفاده از واژگان قدیمی و ساختارهای پیچیده زبانی ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
بخش ۸ - ادامهٔ یادکرد از سلطان ماضی محمود
[بیت در منبع مورد استفاده موجود نیست]
[بیت در منبع مورد استفاده موجود نیست] ۲
ایزد تعالی و تقدس همیشه روی زمطن را بجمال عدل و رحمت خداوند عالم شاهنشاه عادل اعظم ولی النعم آراسته داراد، و در دین و دنیا بغایت همت و قصارای امنیت برساناد، و منابر اسلام را شرقا و غربا بفر و بهای القاب میمون و زینت نام مبارک شاهنشاهی مزین گرداناد، و خاک بارگاه همایون را سجده گاه شاهان دنیا کناد، ۳
و یرحم الله عبدا قال آمینا. ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.