غزل ۳۶۴ - گر مرد وفایی ره بازار الم گیر

گر مرد وفایی ره بازار الم گیر
رو پنجه ز الماس کن و دامن غم گیر ۱

اسباب پریشانی ات ای دل همه جمع است
دامن به میان برزده و راه عدم گیر ۲

عیشی به غم دوست برابر نتوان یافت
رو کام دو عالم همه را بر سر هم گیر ۳

ساقی هوس آموزی جام از دل ما نیست
تاوان صراحی که شکستیم ز خم گیر ۴

خاکستر پروانه طلبکار سموم است
آخر که تو را گفت که آهوی حرم گیر ۵

هان زلف بر این صید مکش کاین دل عرفی ست
ای باد مسیحی ره گلزار ارم گیر ۶