غزل ۲۷۴۶ - دارد به من دلشده امشب سرجنگی

دارد به من دلشده امشب سرجنگی
گلبرگ ‌کمانی پر طاووس خدنگی ۱

پیش که برم شکوه از آن نرگس ‌کافر
بیچاره شهیدم ز دم تیغ فرنگی ۲

مشکل‌که ز فکر عدم خویش برآییم
داریم سر اما به ‌گریبان نهنگی ۳

آن جلوه ‌که بیرون خیالست خیالش
دیدیم به رنگی ‌که ندیدیم به رنگی ۴

محتاج نفس ‌کرد تحیر دل ما را
آیینه شد آخر جرس ناله به چنگی ۵

کلفت نبرد ره به دل باده پرستان
آیینهٔ مینا نکشد زحمت زنگی ۶

نیرنگ بد و نیک دو عالم همه ازتوست
گر بگذری از خویش نه صلحست و نه جنگی ۷

هشدار که بر گوش عزیزان نتوان خورد
گرنیست سخن را اثر تیر و تفنگی ۸

گامی به ‌گشاد خط پرگار نرفتیم
چون نقطه فسردم به فشار دل تنگی ۹

گرد رم عیش است چه صحرا و چه ‌گلزار
فرصت همه جا خون شده در بخیهٔ رنگی ۱۰

بیدل خوشم از عارض‌ گلگون به خط سبز
فارغ زمی‌ام ساخته ‌کیفیت بنگی ۱۱