خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی را بیان می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که در مسیر زندگی، خود را نشکند و از تلاش‌های بی‌ثمر پرهیز کنند. همچنین، تأکید بر حفظ نفس، دوری از خودبینی، و درک واقعیت‌های جهان از جمله مضامین اصلی این شعر است.

محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

برخود مشکن تا همه تن رنگ نگردی
ای شیشه نجوشیده عبث سنگ نگردی

دور است تلاشت ز ره ‌کعبهٔ تحقیق
ترسم‌که به ‌گرد قدم لنگ نگردی

تا راه سلامت سپری ضبط نفس‌ کن
قانون تو سازست گر آهنگ نگردی

چون خاک هواگیر درین عرصه محالست
کز خود روی و صاحب اورنگ نگردی

در آینهٔ شوخی این جلوه شکستی است
بر روی جهان بیهده چون رنگ نگردی

پیداست خراشی که ز نقش است نگین را
از نام جراحتکدهٔ ننگ نگردی

این جلوه نیرزد به غبار مژه بستن
آیینه مشو تا قفس زنگ نگردی

در عالم اضداد چه اندیشهٔ صلحست
با خود نتوان ساخت اگر جنگ نگردی

صیاد کمینگاه امل قامت پیریست
هشدار که چون حلقه شوی چنگ نگردی

بیگانگی وضع جهان حوصله خواه است
از خویش برون آی اگر تنگ نگردی

آیینهٔ نازت همه دم جلوه بهارست
ای رنگ نگردانده تو بیرنگ نگردی

بیدل به ادای مژه ‌کجدار و مریزی
پر شیفتهٔ محفل نیرنگ نگردی

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir