خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر پیچیده و استعاره‌های غنی، به موضوعاتی مانند خودفریبی، فریبندگی ظواهر، و جستجوی حقیقت در میان илوزیون‌های دنیوی می‌پردازد. شاعر از طاووس، آینه، شیشه‌گر، و آتش به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی استفاده می‌کند.
متن از نظر زبانی و مفهومی پیچیده است و درک کامل آن نیاز به دانش ادبی و فلسفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود. همچنین، برخی از مفاهیم انتزاعی و عرفانی ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۶۳۵ - این چه طاووسی نازست که اندوخته‌ای؟
این چه طاووسی نازست که اندوخته‌ای؟
پای تا سر همه چشمی و به خود دوخته‌ای ۱
برق نیرنگ به این جلوه قیامت دارد
شعله در پردهٔ سنگ است و جهان سوخته‌ای ۲
رونق چار سوی دهر ز کالای دلست
کو دکانی که تو این آینه نفروخته‌ای ۳
صوف و اطلس به نظر تار تحیر دارد
پنبه‌ای چند که بر دلق گدا دوخته‌ای ۴
فطرت آب است ز اظهار کمالی که تراست
صنعت شیشه‌گران عرق آموخته‌ای ۵
آتش منفعل روز زمینگیر حیاست
لاله گل کرد چراغی که تو افروخته‌ای ۶
بیدل اندیشهٔ طور و شجر ایمن چند
آتشی نیست درین جا تو نفس سوخته‌ای ۷
پای تا سر همه چشمی و به خود دوخته‌ای ۱
برق نیرنگ به این جلوه قیامت دارد
شعله در پردهٔ سنگ است و جهان سوخته‌ای ۲
رونق چار سوی دهر ز کالای دلست
کو دکانی که تو این آینه نفروخته‌ای ۳
صوف و اطلس به نظر تار تحیر دارد
پنبه‌ای چند که بر دلق گدا دوخته‌ای ۴
فطرت آب است ز اظهار کمالی که تراست
صنعت شیشه‌گران عرق آموخته‌ای ۵
آتش منفعل روز زمینگیر حیاست
لاله گل کرد چراغی که تو افروخته‌ای ۶
بیدل اندیشهٔ طور و شجر ایمن چند
آتشی نیست درین جا تو نفس سوخته‌ای ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۳۴ - ای نفس مایه درین عرصه چه پرداخته‌ای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۳۶ - به غبار عالم جستجو ز چه یاس خسته نشسته‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
