خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از بیدل دهلوی، بیانگر درد و حسرت انسان در برابر دام‌های هوس و ناپایداری دنیاست. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند شبنم، گلستان، و شعله، به مخاطب هشدار می‌دهد که از تعلقات دنیوی دوری کند و به آرامش درونی برسد. همچنین، تأکید بر رهایی از امیدهای واهی و پذیرش رنج‌های وجودی انسان دارد.

محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سال دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی مضامین مانند ناامیدی و حسرت ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

مشاهده کامل

ای بیخبر به درد دل ما رسیده رو
شور سپند محفل حسرت شنیده رو

از پیچ و تاب دام هوس احتراز کن
زین دود همچو شعله غبار کشیده رو

زین گلستان که رنگ بهارش ندامتست
محمل به دوش آه چو صبحی دمیده رو

آخر ازین زیانکده نومید رفتنست
خواهی رفیق قافله خواهی جریده رو

در گلشنی که رنگ بهارش ندامت‌ست
ای شبنم بهار تماشا ندیده رو

چون شعله در طریق فنا اضطراب چیست
ضبط نفس‌ کن و قدمی آرمیده رو

در تنگنای خانهٔ گردون هلال وار
خواهی سرت به سقف نیاید خمیده رو

ای صبح‌ کاروان فنا سخت بیکس است
بر روی خود همان نفس خود دیده رو

کیفیت گداز دل از می رساتر است
یک جرعه از قرابهٔ ما هم چشیده رو

شاید ز ترک جهد به جایی توان رسید
گامی در این بساط به پای بریده رو

ما از در امید وصالت نمی‌رویم
گو دل به حسرت آب شو و خون ز دیده رو

پیغام حسرت من بیدل رساندنی است
ای اشک یار می‌رود اینک دویده رو

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir