خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به زیبایی‌های طبیعت، آزادی و عشق می‌پردازد. با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند سرو، قمری و بهار، مفاهیمی مانند استقامت، آزادگی و رنج‌های عشق را بیان می‌کند. شاعر از نمادهایی مانند زنجیر و طوق برای نشان دادن محدودیت‌ها و از سرو به عنوان نماد آزادی و بلندقامتی استفاده می‌کند.

مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و محدودیت نیاز به درک بیشتری از زندگی و تجربیات انسانی دارند.

مشاهده کامل

بس رشک قامت او سوخت سر تا پای سرو
موج قمری ریخت از خاکستر اجزای سرو

پیکر آزادی و بار تحمل تهمتست
یک قلم دست تهی می‌روید از اعضای سرو

نالهٔ آزاد الفت پرور زنجیر نیست
طوق قمری تا کجا خالی نماید جای سرو

نخوت آزادگی دود دماغ‌کس مباد
یک رک‌گردن نمایانست سر تا پای سرو

نالهٔ درد طراوت آبیار دل نشد
این چمن بی‌آب ماند از نارساییهای سرو

شور حسن از ساز عاشق بشنو و خاموش باش
کوکوی قمریست اینجا قلقل مینای سرو

رنگ و بو هم قابل تشریف آزادی نبود
از تکلف دوختند این جامه بر بالای سرو

صفر در معنی الفها را یکی ده می‌کند
طوق قمری می‌فزاید قدر استغنای سرو

خاک بر سرکرده عشق و پای درگل ماندحسن
گر بهار این رنگ دارد حیف قمری وای سرو

بیدل آخر خاک می‌گردد درین حرمانسرا
عارض رنگین‌گل تا قامت رعنای سرو

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir