غزل ۲۴۹۷ - غم تلاش مخور عجز را مقدم‌کن

غم تلاش مخور عجز را مقدم‌کن
به خواب آبله پا می‌زنی جنون‌ کم‌ کن ۱

ز وضع دهر جز آشفتگی چه خواهی دید
به یک خم مژه این نسخه را فراهم‌کن ۲

جراحت دل اگر حسرت بهی دارد
به اشک خاک درش نرم ساز و مرهم‌ کن ۳

سراسر ورق اعتبار پشت و رخی است
اگر مطالعه کردی‌، تغافلی هم کن ۴

رهت اگر فکند حرص در زمین طمع
ز آبرو بگذر خاکش از عرق نم کن ۵

به امتحان هوس خقت وقار مخواه
گهر دمی‌ که بسنجند سنگ آن‌ کم‌ کن ۶

طریق تربیت از وضع روزگار آموز
به پشت خر، جل زرین‌ گذار و آدم‌کن ۷

ز حرص تشنه لبی چینی و سفال مبان
کف‌گشوده بهم آر و ساغر جم‌کن ۸

درین بساط اگر حسرت علمداری‌ست
چوگردباد به سر خاک ریز و پرچم‌کن ۹

نشاید اینقدرت‌ گردن غرور بلند
به زور بازوی تسلیمش اندکی خم کن ۱۰

ز طور عافیتت می‌کنم خبر هشدار
درین ستمکده کاری اگرکنی رم کن ۱۱

کدام جلوه‌که خاکش نمی‌خورد بیدل
تو همچو چشم سیه پوش و ساز ماتم‌ کن ۱۲