این متن شعری است که در آن شاعر از صبر و تحمل سخن میگوید و از مخاطب میخواهد که در برابر مشکلات صبور باشد. شاعر همچنین به موضوعات مرگ، زندگی پس از مرگ، و عدالت الهی اشاره میکند. در بخشی از شعر، شاعر از مخاطب میخواهد که رمز و رازهای زندگی را آشکار کند و از ظلم و ستم دوری کند. شعر با تشبیهات زیبا و کنایههای عمیق همراه است.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و عدالت الهی نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارند.
غزل ۱۸۲۰ - هی چه گریزی چندین؟ یک نفس این جا بنشین
صَبرِ تو کو ای صابر؟ ای همه صَبر و تَمکین ۱
ما دو سه کَس نو مُرده مُنْتَظِرِ آن پَردِه
زنده شویم از تَلْقین بازرَهیم از تَکْفین ۲
هی به سَلَف نَفْخی کُن پیش تَر از یَوْمُ الدّین
تا شِنَوَد چَرخ فَلَک از حَشَرِ تو تَحْسین ۳
هی به زبانِ ما گو رَمز مگو پیدا گو
چند خوری خون به سِتَم ای همه خویَت خونین ۴
چند گَزی بر جِگَرش چند کُنی قَصدِ سَرَش
چند دَهی بَد خَبَرش کار چُنین است و چُنین ۵
چند کُنی تَلْخْ لَبَش چند کُنی تیره شَبَش
ای لَبِ تو هَمچو شِکَر ای شبِ تو خُلْدِ بَرین ۶
هیچ عَسَلْ زَهر دَهَد؟ یا زِ شِکَر سِرکه جَهَد؟
مَغْلَطه تا چند دَهی؟ ای غَلَط اندازِ مِهین ۷
هر چه کُنی آن لبِ تو باشد غَمّاز ِشِکَر
هر حرکت که تو کُنی هست در آن لُطفِ دَفین ۸
سَروْ چه مانَد به خَسی؟ زَر به چه مانَد به مِسی؟
تو به چه مانی به کسی؟ ای مَلِکِ یَوْمُ الدّین ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.