غزل ۲۱۶۰ - عمری‌ست ز اسباب غنا هیچ ندارم

عمری‌ست ز اسباب غنا هیچ ندارم
چون دست تهی غیر دعا هیچ‌ ندارم ۱

تحریک لبی بود اثر مایهٔ ایجاد
معذورم اگر جز من و ما هیچ ندارم ۲

تشویق خیالات وجود و عدمم نیست
چون رمز دهانت همه جا هیچ ندارم ۳

یا رب چقدر گرم‌ کنم مجلس تصویر
سازم همه ‌کوک است و صدا هیچ ندارم ۴

چون شمع اگر شش جهتم پی سپر افتد
غیر از سر خود در ته پا هیچ ندارم ۵

وامانده یأسم که از این انجمن آخر
برخاستنی هست و عصا هیچ ندارم ۶

مغرور هوس می‌زیم از هستی موهوم
فریاد که من شرم و حیا هیچ ندارم ۷

همکسوت اسباب حبابم چه توان‌ کرد
گر باز کنم بند قبا هیچ ندارم ۸

شخص عدم از زحمت تمثال مبراست
آیینه‌! تو هیچم منما هیچ ندارم ۹

بیدل اگر آفاق بود زیر نگینم
جز نام خدا نام خدا هیچ ندارم ۱۰