خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به مخاطبانش می‌گوید که آنها گمان می‌کنند حق با آنهاست و از عشق و صبوری دور شده‌اند. او اشاره می‌کند که نور عشق و حقیقت تنها برای اهل آن می‌درخشد و آنها به دلیل دوری از این نور گمراه شده‌اند. شاعر همچنین بیان می‌کند که کسی که طعم عشق و صبوری را چشیده باشد، هرگز از آن خسته نمی‌شود، اما آنها که این طعم را نچشیده‌اند، خسته و بی‌حوصله شده‌اند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، مفاهیم گمراهی و حقیقت ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.
غزل ۱۷۸۲ - ظننتم ایا عذال ان قد عدلتم
ظَنَنْتُمْ اَیا عُذّالُ اَنْ قَدْ عَدَلْتُمُ
تَظُنُّونَ اَنَّ الْحَقَّ فیما عَذَلْتُمُ ۱
وَ ما ضاءَ ذاکَ اْلبَدْرُ اِلّا لِاَهْلِهِ
وَ غادَرَکُمْ اَنْوارُهُ فَضَلَلْتُمُ ۲
فَما مَلَّ مَنْ ذاقَ الصَّبابَهَ و الْهَوی
وَ اِنَّکُمُ ما ذُقْتُمُ فَمَلَلْتُمُ ۳
وَ اِنْ ذُقْتُمُوا ما ذُقْتُمُوهُ بِحَقِّها
وَ لا مَشْرَبَ الْعُشّاقِ یَوْما وَصَلْتُمُ ۴
تَظُنُّونَ اَنَّ الْحَقَّ فیما عَذَلْتُمُ ۱
وَ ما ضاءَ ذاکَ اْلبَدْرُ اِلّا لِاَهْلِهِ
وَ غادَرَکُمْ اَنْوارُهُ فَضَلَلْتُمُ ۲
فَما مَلَّ مَنْ ذاقَ الصَّبابَهَ و الْهَوی
وَ اِنَّکُمُ ما ذُقْتُمُ فَمَلَلْتُمُ ۳
وَ اِنْ ذُقْتُمُوا ما ذُقْتُمُوهُ بِحَقِّها
وَ لا مَشْرَبَ الْعُشّاقِ یَوْما وَصَلْتُمُ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۸۱ - قد رجعنا، قد رجعنا جائیا من طورکم
گوهر بعدی:غزل ۱۷۸۳ - فان وفق الله الکریم وصالکم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
