غزل ۱۹۶۶ - هستی نیاز دیده نمناک کرده‌ام

هستی نیاز دیده نمناک کرده‌ام
تا شمع سان جبین زعرق پاک کرده‌ام ۱

راهم به کوچهٔ دگر است از رم نفس
زبن موج می سراغ رگ تاک‌کرده‌ام ۲

تیغی به جادهٔ دم الفت نمی‌رسد
سیر هزار راه خطرناک کرده‌ام ۳

دل از نفس نمی‌گسلد ربط آرزو
این رشته را خیال چه فتراک کرده‌ام ۴

طاقت به دوش‌ کس ننهد بار احتیاج
وامانده‌ام که تکیه بر افلاک کرده‌ام ۵

از ضعف پیریی ‌که سرانجام زندگی‌ست
دندان غلط به ریشهٔ مسواک کرده‌ام ۶

پر بیدماغ فطرتم از سجده‌ام مپرس
سر بود گوهری که کنون خاک کرده‌ام ۷

گرد شکستم از چه نخندد به روی‌کار
مزدوری قلمرو ادراک کرده‌ام ۸

بیدل حنایی از چه نگردد بیاض چشم
خطها به‌خون نوشته‌ام و پاک کرده‌ام ۹