خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر به زیبایی‌های گذرای زندگی و ناپایداری شادی‌ها اشاره دارد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، باغ، و نسیم، گذرا بودن لحظات خوش را توصیف می‌کند. همچنین، او از مفاهیمی مانند عشق، حیرت، و رنج سخن می‌گوید و بر بی‌ثباتی جهان تأکید می‌کند. در نهایت، شعر به پذیرش رنج و جستجوی معنا در میان آشوب زندگی می‌پردازد.

این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.

مشاهده کامل

کنون‌که می‌گذرد عیش چون نسیم زباغ
چوگل خوش آنکه زنی دست در رکاب ایاغ

ز شبنم ‌گلم این نکته نقد آگاهیست
که‌گرد آبله پایی شکسته‌اند به باغ

ز چشمک‌گل باغ جنون مشو غافل
تنیده است نگاهی به خط ساغر داغ

گذشته است ز هستی غبار وحشت ما
ز رنگ رفته همان در عدم‌کنند سراغ

درین بساط که حیرت دلیل بینایی‌ست
به‌غیر سوختن خود چه دید چشم چراغ

چه انجمن چه‌گلستان فضای دلتنگی‌ست
مگر ز مزبله جویدکسی مقام فراغ

ز درس عشق به حرف هوس قناعت‌کن
خمار نغمهٔ بلبل شکن به بانگ‌کلاغ

تلاش منصب‌پروانه مشربی مفت است
بگردگرد سر هر دلی‌که دارد داغ

خمار مجلسیان عرض ساغر است اینجا
ز بیدماغی مستان رسانده گیر دماغ

دو روز در دل خون‌گشته جوش زن بیدل
نه باغ درخورجولان آرزوست نه راغ

«بیدل دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir