غزل ۱۶۶۷ - خاک ما نامه‌ها به جانب یار

خاک ما نامه‌ها به جانب یار
می‌نویسد ولی به خط غبار ۱

خون شو ای دل‌ که بر در مقصود
کوشش ناله‌ام ندارد بار ۲

ذوق آیینه‌سازیی داریم
از عرقهای خجلت دیدار ۳

شوق مفت است ورنه زین اسباب
ناامیدی ندارد اینهمه کار ۴

دل گرفتار رشتهٔ امل است
مهره از دست کی گذارد مار ۵

پیرگشتی چه جای خودداری‌ست
نیست در خانهٔ کمان دیوار ۶

حیرت ما سراسری دارد
صبح آیینه کرده است بهار ۷

هستی ‌آفت شمر چه موج‌ و چه‌ بحر
کم ما هم مدان‌ کم از بسیار ۸

منعم و آگهی چه امکان است
مخمل از خواب‌ کی شود بیدار ۹

بگذر از سرکشی‌که شمع اینجا
از رگ گردن است بر سر دار ۱۰

طایر گلشن قناعت ما
دانه دارد ز بستن منقار ۱۱

سخت نتوان‌گرفت دامن دهر
بیدل از هرچه بگذری بگذار ۱۲