خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر شاعرانه و استعاره‌های زیبا، به بیان عشق و شوریدگی، درد و حسرت، و امید به وصال معشوق می‌پردازد. شاعر با توصیف زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر خود، از عشق و اشتیاق فراوان خود سخن می‌گوید و در نهایت به امید رسیدن به مقصود خود اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و کنایه‌های به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
غزل ۱۵۸۶ - از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
از حقهٔ دهانش هر گه سخن برآید
آپ از عقیق ریزد در از عدن برآید ۱
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
گلهای زخم دل را آب از دهن‌برآید ۲
از روی داغ حسرت گر پنیه باز گیرم
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید ۳
بیند ز بار خجلت چون تیشه سرنگونی
بر بیستون دردم گر کوهکن برآید ۴
وصف بهار حسنش‌گر در چمن بگویم
چون بلبل ازگلستان گل نعره‌زن برآید ۵
تار نگه رساند نظاره را به رویش
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید ۶
بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم
دارم امید آخر مقصود من برآید ۷
آپ از عقیق ریزد در از عدن برآید ۱
از شوق صبح تیغش مانند موج شبنم
گلهای زخم دل را آب از دهن‌برآید ۲
از روی داغ حسرت گر پنیه باز گیرم
با صد زبانه چون شمع از پیرهن برآید ۳
بیند ز بار خجلت چون تیشه سرنگونی
بر بیستون دردم گر کوهکن برآید ۴
وصف بهار حسنش‌گر در چمن بگویم
چون بلبل ازگلستان گل نعره‌زن برآید ۵
تار نگه رساند نظاره را به رویش
هرکس به بام خورشید با این رسن برآید ۶
بیدل کلام حافظ شد هادی خیالم
دارم امید آخر مقصود من برآید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۸۵ - نشاط این بهارم بی‌گل روبت چه‌کار آید
گوهر بعدی:غزل ۱۵۸۷ - ظالم چه خیال است مؤدب به در آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
