غزل ۱۵۰۷ - روزی‌ که عشق رنگ جهان نقش بسته بود

روزی‌ که عشق رنگ جهان نقش بسته بود
تقدیر، نوک خامهٔ صنعت شکسته بود ۱

عیش و غمی که نوبر باغ تجدد است
چندین هزار مرتبه ازیاد جسته بود ۲

خاک تلاش‌ کرد به سر، خلق بی‌تمیز
ورنه غبار وادی مطلب نشسته بود ۳

این اجتماع وهم بهار دگر نداشت
رنگ پریدهٔ گل تحقیق دسته بود ۴

ربط‌ کلام خلق نشد کوک اتفاق
تاری‌ که داشت ساز تعین ‌گسسته بود ۵

عمری‌ست پاس وضع قناعت وبال ماست
وارستگی هم از غم دنیا نرسته بود ۶

کس جان به در نبرد زآفات ما و من
سرها فکنده دم تیغ دو دسته بود ۷

دیدیم عرض قافلهٔ اعتبارها
جمعیتی که داشت همین بار بسته بود ۸

بیدل نه رنگ بود و نه بویی در چمن
رسواییی به چهره عبرت نشسته بود ۹