غزل ۱۳۸۶ - مصور نگهت ساغر چه رنگ زند

مصور نگهت ساغر چه رنگ زند
مگر جنون کند و خامه در فرنگ زند ۱

چنین‌که نرگست از ناز سرگران شده است
ز سایهٔ مژه ترسم به سرمه سنگ زند ۲

به گلشنی که چمن در رکاب بخرامی
حنا ز دست تو گیرد گل و به رنگ زند ۳

ز سعی خاک به گردون غبار نتوان برد
به دامن تو همان دامن تو چنگ زند ۴

دل گرفتهٔ ما قابل تصرف نیست
کسی چه قفل بر این خانه‌های تنگ زند ۵

گشودن مژه مفت نفس‌شماری ماست
شرر دگر چه‌قدر تکیه بر درنگ زند ۶

جهان ادبگه‌ دل‌هاست بی‌نفس می‌باش
مباد آینه‌ای زین میانه زنگ زند ۷

دل شکسته جنون بهانه‌جو دارد
که رنگ اگر شکنم شیشه بر تُرنگ زند ۸

نموده‌اند ز دست نوازش فلکم
دمی که گاه غضب بر زمین پلنگ زند ۹

ز خویش غیر تراشیده‌ای‌، کجاست جنون
که خنده‌ای به شعور جهان بنگ زند ۱۰

به ساز عجز برآ عذرخواه آفت باش
هجوم آبله کمتر به پای لنگ زند ۱۱

ز بیدلی قدح انفعال سودایم
به شیشه‌ای‌که ندارم‌کسی چه سنگ زند ۱۲