غزل ۳۴۰ - حیف است که دستی به نمکدان تو یابند

حیف است که دستی به نمکدان تو یابند
زاغان هوس را، مگس خوان تو یابند ۱

ای گل ز صبا راه بگردان که مبادا
مرغان به نسیمش ره بستان تو یابند ۲

باید که رسد جان به لب خضر و مسیحا
تا قطره‌ای از چشمهٔ حیوان تو یابند ۳

آن فتنه که در خون کشد آشوب قیامت
در سلسلهٔ زلف پریشان تو یابند ۴

چون شعر تو عرفی نگزینند؟ که عالی است
هر بیت که در صفحهٔ دیوان تو یابند ۵