غزل ۳۳۶ - از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کرد

از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کرد
آن فتنهٔ ماتم زده ها را که خبر کرد ۱

افسانهٔ غم های تو گویند به نوحه
از درد دلم اهل عزا که خبر کرد ۲

گویند که آشفتگئی هست درآن زلف
زین غم، که فزون باد، صبا را که خبر کرد ۳

بودند به هم گرم نگاه من و معشوق
بیگانگی آموز حیا را که خبر کرد ۴

خلد از تو نگیرند شهیدان محبت
از جود تو این مشت گدا را که خبرکرد ۵

در صومعه زهاد نهان باده گسارند
از شیوهٔ ما اهل ریا را که خبر کرد ۶

عرفی به تو رندان ته خم لطف نمودند
از تیرگی ات اهل صفا را که خبر کرد ۷