خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عرفی بیانگر حالت مستی و شوریدگی عاشقانه است. شاعر از می و مستی سخن می‌گوید و احساسات خود را با تصاویری مانند کلید میکده، نغمه‌های مستانه، و اشاره به داستان‌های عاشقانه مانند مجنون و لیلی توصیف می‌کند. او از حالتی سخن می‌گوید که حتی نفس‌هایش نیز مستی‌آور است.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به می و مستی ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب تلقی شود.
غزل ۳۱۹ - دگر دلم ز می تازه مست می گردد
دگر دلم ز می تازه مست می گردد
ر صیت مستی ام، آوازه مست می گردد ۱
کلید میکده ها را به من دهید، که من
نه آن کنم که به اندازه مست می گردد ۲
خراش نغمه دهد می، گمان مبر که دلم
به شامِ مشعله آوازه مست می گردد ۳
چنان سرشتهٔ کیفیت ام که از نفسم
خمار بیخود و خمیازه مست می گردد ۴
کدام قافله عزم دیار حسن نمود
که فتنه بر در دروازه مست می گردد ۵
از آن شراب که مجنون فشاند بر لیلی
هنوز محمل و جمّازه مست می گردد ۶
خراب زمزمهٔ تازهٔ توام عرفی
عقل از این نفس تازه مست می گردد ۷
ر صیت مستی ام، آوازه مست می گردد ۱
کلید میکده ها را به من دهید، که من
نه آن کنم که به اندازه مست می گردد ۲
خراش نغمه دهد می، گمان مبر که دلم
به شامِ مشعله آوازه مست می گردد ۳
چنان سرشتهٔ کیفیت ام که از نفسم
خمار بیخود و خمیازه مست می گردد ۴
کدام قافله عزم دیار حسن نمود
که فتنه بر در دروازه مست می گردد ۵
از آن شراب که مجنون فشاند بر لیلی
هنوز محمل و جمّازه مست می گردد ۶
خراب زمزمهٔ تازهٔ توام عرفی
عقل از این نفس تازه مست می گردد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۸ - غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید
گوهر بعدی:غزل ۳۲۰ - یاران به روز حادثه برق جهان شوند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
