خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی، با تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف عشق، هوشیاری، و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد می‌کند که هوش و خرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به زندگی معنا می‌بخشد.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با استعاره‌های پیچیده، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند مستی و عشق ممکن است نیاز به بلوغ فکری داشته باشند.
غزل ۳۱۲ - آن طره چون علم به سر دوش می زند
آن طره چون علم به سر دوش می زند
نازک سبک عنان به کف هوش می زند ۱
زنهار به هوش باش در این بزم آتشین
تا نغمه حلقه ای به در گوش می زند ۲
من در نفس گدازی و این عشق بدگمان
قفلم هنوز بر لب خاموش می زند ۳
ای خاک مست شو که ز غیرت امام شهر
سنگی به جامِ رِند قدح نوش می زند ۴
در صیدگاه غمزهٔ او تا به روز حشر
امید در میانهٔ خون جوش می زند ۵
عرفی به اهل هوش حرام است جام درد
عشق این صلا به مردم بیهوش می زند ۶
نازک سبک عنان به کف هوش می زند ۱
زنهار به هوش باش در این بزم آتشین
تا نغمه حلقه ای به در گوش می زند ۲
من در نفس گدازی و این عشق بدگمان
قفلم هنوز بر لب خاموش می زند ۳
ای خاک مست شو که ز غیرت امام شهر
سنگی به جامِ رِند قدح نوش می زند ۴
در صیدگاه غمزهٔ او تا به روز حشر
امید در میانهٔ خون جوش می زند ۵
عرفی به اهل هوش حرام است جام درد
عشق این صلا به مردم بیهوش می زند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۱ - آنجا که بخت بد به تقاضا غلو کند
گوهر بعدی:غزل ۳۱۳ - در ره سودای او، فرزانه در خون می رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
