خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و از تأثیر عمیق او بر زندگی خود سخن می‌گوید. او همچنین به مقایسه‌ای بین ارزش‌های معنوی و عشق زمینی اشاره می‌کند و از افرادی که راهنمایان دینی هستند اما به نظر او گمراه‌کننده‌اند، انتقاد می‌کند. متن پر از تصاویر شعری مانند شمع، گل، آهو و خورشید است که همگی نماد عشق و زیبایی هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی به مسائل اجتماعی و دینی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۷۳ - خوبان شهر بین که در این مسکن من اند
خوبان شهر بین که در این مسکن من اند
گه شمع بزم و گاه گل دامن من اند ۱
آن ها که آهوان حرم را کنند صید
در آرزوی ناوک صید افکن من اند ۲
منمای زاهدا در اهل ندامتم
آنان که رهبرند تو را ، رهزن من اند ۳
امشب که روی خلوتم از شمع روی تست
خورشید و مه وظیفه خور روزن من اند ۴
تا دارم از جمال تو گلشن فروز عشق
طوبی و سدره خار و خس گلخن من اند ۵
عرفی نوای نوحه برآرم ، که اهل درد
لب ها گشاده منتظر شیون من اند ۶
گه شمع بزم و گاه گل دامن من اند ۱
آن ها که آهوان حرم را کنند صید
در آرزوی ناوک صید افکن من اند ۲
منمای زاهدا در اهل ندامتم
آنان که رهبرند تو را ، رهزن من اند ۳
امشب که روی خلوتم از شمع روی تست
خورشید و مه وظیفه خور روزن من اند ۴
تا دارم از جمال تو گلشن فروز عشق
طوبی و سدره خار و خس گلخن من اند ۵
عرفی نوای نوحه برآرم ، که اهل درد
لب ها گشاده منتظر شیون من اند ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۲ - هر کس که در بهار به صحرا برون رود
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴ - گر خدا یار دلنواز نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
