خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج دل‌هایی است که با وجود تحمل مصائب بسیار، همچنان مقاومت می‌کنند. شاعر از ناکامی‌ها، بی‌تفاوتی‌ها و ناامیدی‌های زندگی می‌گوید و با تصاویری مانند "شیشه‌ای نشکست" و "پروانه‌ای که به چراغی نچرخید"، احساسات عمیق خود را منتقل می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، درک برخی از استعاره‌ها و نمادهای به‌کاررفته نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات فارسی دارد.
غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
صد مصیبت رفت و دست شیونی بر سر نزد ۱
با وجود آن که زهر بی غمی نوشیده ام
زهر خندی بر مزاج عافیت پرور نزد ۲
با چنین غوغا که در این بزم شورانگیز بود
شیشه ای نشکست و سنگی بر سر ساغر نزد ۳
در چنین بزمی که یک پروانه دارد صد چراغ
با همه پروانگی گرد چراغی پر نزد ۴
وقت عرفی خوش که چون نگشودند در بر رخش
بر در نگشوده ساکن شد، در دیگر نزد ۵
صد مصیبت رفت و دست شیونی بر سر نزد ۱
با وجود آن که زهر بی غمی نوشیده ام
زهر خندی بر مزاج عافیت پرور نزد ۲
با چنین غوغا که در این بزم شورانگیز بود
شیشه ای نشکست و سنگی بر سر ساغر نزد ۳
در چنین بزمی که یک پروانه دارد صد چراغ
با همه پروانگی گرد چراغی پر نزد ۴
وقت عرفی خوش که چون نگشودند در بر رخش
بر در نگشوده ساکن شد، در دیگر نزد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۴ - گر باد شوم بر تو وزیدن نگذارند
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶ - گره در کام دل از بخت زبون نگشاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
