خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر پاکی و بی‌آلایش بودن ذات انسان در ارتباط با عشق و روح محض است. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند آب، خاک و خشت، به بی‌ریایی و وحدت وجودی اشاره می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
۱۷
ما بهر هلاک خود هلاکیم
ز آلایش آب و خاک، پاکیم ۱
عین عشقیم و آن حسنیم
تادست بهم دهیم خشتیم ۲
تا چشم بهم نهیم خاکیم
روح محضیم و جان پاکیم ۳
ز آلایش آب و خاک، پاکیم ۱
عین عشقیم و آن حسنیم
تادست بهم دهیم خشتیم ۲
تا چشم بهم نهیم خاکیم
روح محضیم و جان پاکیم ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:۱۶
گوهر بعدی:۱۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
