خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از فرد می‌پرسد تا کی از دنیای پر از رنج و آسیب می‌ترسی و تا چند از جان فقیر و نیازمند خود نگرانی؟ او اشاره می‌کند که تنها چیزی که از تو می‌توان گرفت همین جسم است، پس چرا این‌همه نگران هستی و در گنداب دنیا غرق شده‌ای؟
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «مزبله» (گنداب) ممکن است برای کودکان نامفهوم یا ناخوشایند باشد.
رباعی ۱۰۰ - تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا چند ز جان مستمند اندیشی ۱
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
تا چند ز جان مستمند اندیشی ۱
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۹ - لعل میگون و چشم فتان داری
بعدی:مقطعات و غزلیات ناتمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
