خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق خود به اشرف سخن می‌گوید و بهشت را در مقایسه با صفای اشرف ناچیز می‌شمرد. او بیان می‌کند که حتی بهشت نیز در برابر زیبایی اشرف سرافکنده می‌شود.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در شعر وجود دارد که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۶۰ - میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف
چونکه فردوس نباشد به صفای اشرف ۱
گویند بهشت، لیک تا دید صفاش
از شرم فکند سر بپای اشرف ۲
چونکه فردوس نباشد به صفای اشرف ۱
گویند بهشت، لیک تا دید صفاش
از شرم فکند سر بپای اشرف ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۹ - گشتیم همه روی زمین را بچراغ
گوهر بعدی:رباعی ۶۱ - من خلد ندانم به صفای اشرف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
