خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که شخصی به نام آنکو تنها عیب‌های مردم را می‌دید و از اسرار عالم بی‌خبر بود. همچنین، شاعر با بررسی عقل به این نتیجه می‌رسد که چیزی جز ترس و واهمه در آن نیافته است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.
رباعی ۲۰ - آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت
او هیچ خبر ز عالم غیب نداشت ۱
من زندهٔ عقل را فشردم صد بار
چیزی به جز آن واهمه در جیب نداشت ۲
او هیچ خبر ز عالم غیب نداشت ۱
من زندهٔ عقل را فشردم صد بار
چیزی به جز آن واهمه در جیب نداشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹ - در عشق اگر جان بدهی، جان آنست
گوهر بعدی:رباعی ۲۱ - این وادی عشق طرفه شورستانی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
