خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی-انتقادی از حافظ، به نقد ریاکاری و زهدنمایی در مسیر عرفان می‌پردازد. شاعر با کنایه از تظاهر به دینداری و عرفان سخن می‌گوید و حقیقت جویی را می‌ستاید. او از عشق الهی و زیبایی‌های جهان سخن می‌گوید و خود را از ریاکاران متمایز می‌کند.

مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادات اجتماعی موجود در شعر نیاز به درک و بلوغ فکری دارد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم فلسفی برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۸۸ - ای که در ره عرفان مستمند برهانی

ای که در ره عرفان مستمند برهانی
ترسمت چو خر در گل عاقبت فرو مانی ۱

سبحه زهد و سالوسی، خرقه زرق و شیادی
آه ازین خدا ترسی، داد از این مسلمانی ۲

مشکل ار بکف آری، بعد از این بدشواری
آنچه داده‌ای از کف پیش از ین بآسانی ۳

این ضیا ندارد مه این صفا ندارد گل
کس بتو نمیمٰاند تو بکس نمیمانی ۴

روشنی طور است این یا فروغ آن چهره
موج بحر نور است این یا ریاض پیشانی ۵

ای هلاک چشمت من تا بچند مخموری
ای اسیر زلفت دل تا به کی پریشانی ۶

کرده از دل و جانت، ای جهان زیبائی
آسمٰان زمین بوسی، آفتاب دربانی ۷

نیستم چو نامردان در لباس رعنائی
سرکش و سرافرازم شعله سان به عریانی ۸

کار من رضی از زهد چونکه بر نمی‌آید
میروم تلافی را بعد ازین به رهبانی ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۷ - نه رسم دیر و نه آئین کعبه میدانی
گوهر بعدی:غزل ۸۹ - هجران اگر نکردی آهنگ زندگانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.