غزل ۸۴ - ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزی

ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزی
پیدا ز تو هر چیز ندانم تو چه چیزی ۱

ما هیچ ورای تو ندیدیم و نبینیم
ای آنکه بتحقیق، ورای همه چیزی ۲

ای آنکه تمیز بد و نیکت خفقان کرد
بدها همه نیکند، زهی اهل تمیزی ۳

شبهه جگرت خون کند ای مدعی علم
صد خرمن ازین دانش و پندار نبیزی ۴

گر اینت بود عشوه چه دلها که نسوزی
ور اینت کرشمه است چه خونها که نریزی ۵

در خلوت او دورتر از هجر رضی وصل
اینجاست که اصلاً نتوان کرد تمیزی ۶