غزل ۸۲ - نمیدانی تو رسم دوست داری

نمیدانی تو رسم دوست داری
نمیدانم که با جانم چه داری ۱

مگو پیمان و عهدم استوار است
که در پیمــــان شکستن استواری ۲

غمت چندانکه با ما سازگار است
تو صد چنـــدان بما نــاســــازگاری ۳

غبارم را توانی داد بر باد
اگر بر دل ز من داری غباری ۴

دمار از روزگار غم بر آرم
اگر افتد بدستم روزگاری ۵

رضی گوئی تو را دیگر چه حال است
خبر گویا ز حٰال مانداری ۶