خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از عرفی شیرازی بیانگر رهایی و بی‌اعتنایی به قوانین و معیارهای متعارف جامعه است. شاعر خود را رند و آزاده می‌داند و از تقید به احکام و آداب رسمی دوری می‌جوید. او به عشق و مستی و آزادگی می‌پردازد و از منت نهادن و تظاهر به پرهیزگاری بیزار است. شعر همچنین حاوی انتقادی ظریف به متظاهران و زاهدان ریایی است.

مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات به رندی و مستی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

مشاهده کامل

فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شما
کشت و کار ما نمی گنجد به میزان شما

رندی ام ای میر دیوان، جزا ثابت بود
من صبوحی کرده می آیم به دیوان شما

نیست غم ز آلودگی ای سالکان راه عشق
دست کوثر می فشاند گرد ایوان شما

آفتاب ما طلوع از مشرق یثرب نمود
فارغیم ای مصریان از ماه کنعان شما

رفته رفته کار خود می ساختم ناپایدار
گر بگشتی دستگیرم فیض احسان شما

شب گذشت و جام می لب تر نکردی زاهدا
مجلس رندان ندارد طاقت شأن شما

دست عدل ای سینه ریشان گر نبخشد مرهمی
طاق کسرا می کند چاک گریبان شما

عرض مال، ای منعمان، بر می کشان، بی حرمتی است
خرج یک بزم شراب ماست سامان شما

از تبسم بر سر خوبان چرا منت نهند
این ملاحت با نمک هست از نمکدان شما

سوخت عرفی از حجاب ناکسان کوی عشق
شرم حرمت برنتابد روی مهران شما

«عرفی شیرازی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir