غزل ۹ - منم که یافته ام ذوق صحبت غم را

منم که یافته ام ذوق صحبت غم را
به صبح عید دهم وعده ی شام ماتم را ۱

ز لاف صبر بسی نادمیم، طعنه مزن
مروت که ملامت بلاست ملزم را ۲

به لذت ابد ار زنم او دلا مژده
که داد بی اثری انفعال مرهم را ۳

هوای باغ محبت به غایتی گرم است
که هیچ سبزه ندیده است روی شبنم را ۴

قبول عشق عنانم گرفت عرفی برد
به خلوتی که تصور نبود محرم را ۵