خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و شیفتگی خود به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تمام توجه و دین او به معشوق است. او از خوبی‌های معشوق چنان تحت تأثیر قرار گرفته که از دنیا و خوب و بد آن بی‌خبر شده است. شاعر تأکید می‌کند که تا ابد غلام و خدمت‌گزار معشوق خواهد بود و عشق او به معشوق بی‌نهایت است.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم پیچیده‌ی ادبیات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
غزل ۱۶۵۴ - تا که ما از نظر و خوبی تو باخبریم
تا که ما از نَظَر و خوبیِ تو باخَبَریم
از بَد و نیکِ جهانْ هَمچو جهان بی‌خَبَریم ۱
نَظَری کرد سویِ خوبیِ تو دیدهٔ ما
از پِیِ رویِ تو تا حَشرْ غُلامِ نَظَریم ۲
دینِ ما مِهرِ تو و مَذهَبِ ما خِدمَتِ تو
تا نگویی که دَرین عشقِ تو ما مُخْتَصَریم ۳
زَهر بر یادِ یکی نوشْ تو ایِ آهوچَشم
گَر بِهْ از نوش نَنوشیم پس از سگ بَتَریم ۴
از بَد و نیکِ جهانْ هَمچو جهان بی‌خَبَریم ۱
نَظَری کرد سویِ خوبیِ تو دیدهٔ ما
از پِیِ رویِ تو تا حَشرْ غُلامِ نَظَریم ۲
دینِ ما مِهرِ تو و مَذهَبِ ما خِدمَتِ تو
تا نگویی که دَرین عشقِ تو ما مُخْتَصَریم ۳
زَهر بر یادِ یکی نوشْ تو ایِ آهوچَشم
گَر بِهْ از نوش نَنوشیم پس از سگ بَتَریم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۵۳ - من ازین خانهٔ پر نور به در می‌نروم
گوهر بعدی:غزل ۱۶۵۵ - دوش می‌گفت جانم کی سپهر معظم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
