قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - و‌له ایضاً فی مدحه

چه ‌جوهرست ‌که‌هست اعتبار آتش و آب
چه‌ گوهرست‌ که زیبد نگار آتش و آب ۱

چه لعبتست‌ که چون‌ کودکانش مادر دهر
نموده تربیت اندر کنار آتش و آب ۲

دوام دولت و دین و ثبات چرخ و زمین
قرار خاک و هوا و مدار آتش و آب ۳

مگر توگویی معمار چرخ‌کرده بنا
شگفت باره‌یی اندر دیار آتش و آب ۴

چه‌ساحریست‌که فوجی‌ضعیف‌مورچگان
نمی‌روند برون از حصار آتش و آب ۵

سمندرست همانا درست یا خرچنگ
که‌گشته‌اند ز هرگوشه یار آتش و آب ۶

به نیکخواه بود آب و بر عدو آتش
بلی به دهر بود پرده‌دار آتش و آب ۷

گهیش مهد تقاضا بودگهی دامن
که شیرخواری هست از تبار آتش و آب ۸

سبب تماثل با وی بود وگرنه چرا
به خاک و باد بود افتخار آتش و آب ۹

شکار وی نبود غیر صید جان آری
نکو نباشد جز جان شکار آتش‌ و آب ۱۰

به راستی‌که نزیبد نشیمنش به جهان
به غیر دست خداوندگار آتش و آب ۱۱

ابوالشجاع بهادر حسن شه آنکه بود
حسام سر فکنش پیشکار آتش و آب ۱۲

به‌قهر و لطف چنان آب آب و آتش برد
که باد و خاک بود مستجار آتش و آب ۱۳

ز سیر خنگش‌ کز تندباد برده ‌گرو
شد از زمین به فلک زینهار آتش و آب ۱۴

تبارک‌الله از آن باد سیرخاک سکون
که در زمانه بود یادگار آتش و آب ۱۵

زکین و مهر تو هر لحظه در خروش آیند
دلم بسوزد بر روزگار آتش و آب ۱۶

یکی به قهرتو ماند یکی به رحمت تو
بلی عبث نبود اقتدار آتش ‌و آب ۱۷

به خشم و لطف تو اندک تشابهی دارد
وگرنه از چه بود اشتهار آتش و آب ۱۸

اگر به رشتهٔ لطفت نبود پیوسته
گسسته بود ز هم پود و تار آتش و آب ۱۹

چنان ز آتش و آبم به موزه سنگ فتاد
که ‌کیک افکنم اندر ازار آتش و آب ۲۰

الا به دور جهان تا که تیر و تیغ ترا
همی قضا شمرد در شمار آتش و آب ۲۱

ز تیر و تیغ تو کز آب و آتش افزونست
همیشه باد عدو خاکسار آتش و آب ۲۲