شاعر در این متن از عشق و وفاداری خود به معشوق سخن میگوید. او از عشوهها و فریبهای معشوق عبور کرده و اعلام میکند که حتی اگر معشوق از عهد خود برگردد، او همچنان وفادار خواهد ماند. شاعر از احساسات شدید خود، از جمله عشق، درد و امید، صحبت میکند و از معشوق میخواهد که به او توجه کند و عشقش را جبران کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۱۶۰۶ - هله دوشت یله کردم شب دوشت یله کردم
دَغَل و عِشْوه که دادی به دلِ پاک بِخوردم ۱
بِدِه امشب هم از آنَم نَخورم عشوه من امشب
تو گَر از عَهْد بِگَردی من از آن عَهد نگردم ۲
چو همه نور و ضیایی به دل و دیده دَرآیی
به دَم گرمْ بِپُرسی چو شنیدی دَمِ سَردم ۳
نَفَسی شاخِ نَباتم نَفَسی پیشِ تو ماتَم
چه کُنم چاره چه دارم به کَفَت مُهرهٔ نَردم ۴
چو رَوی مَست و پیاده قَدَمَت را همه فَرشَم
چو رَوی راهْ سَواره زِ پِیِ اسپِ تو گَردم ۵
مَکُن ای جانْ همهساله تو به فردام حَواله
تو مرا گول گرفتی که سَلیمَم سَرهمَردم ۶
خود اگر گول و سَلیمَم تو رَوا داری و شاید؟
که دلِ سنگ بِسوزد چو شود واقِفِ دَردم ۷
به خدا کِتْ نَگُذارم کَم ازین نیز نباشد
که نَهی چهرهٔ سُرخَت نَفَسی بر رُخِ زَردم ۸
وَگَر از لُطف دَرآیی که بَرین هم بِفَزایی
به یکی بوسه زِ شادی دو جهان را بِنَوَردم ۹
فَعِلاتُن فَعِلاتُن فَعِلاتُن فَعِلاتُن
تو گُمان داشتی ای جان که مگر رفتم و مُردم ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.