غزل ۱۵۷۳ - ما عاشق و‌‌ بی‌دل و فقیریم

ما عاشق و‌‌ بی‌دل و فقیریم
هم کودک و هم جوان و پیریم ۱

چون کِبریتیم و هیزُم خُشک
ما آتشِ عشق زو پَذیریم ۲

از آتشِ عشقْ بَرفُروزیم
اماّ چون بَرق زو نَمیریم ۳

ما خونِ جِگَر خوریم چون شیر
چون یوز نه عاشق پَنیریم ۴

گویند شما چه دست گیرید
کو دستْ تو را که دست گیریم ۵

بر خویش پَرَست هَمچو خاریم
بر دوست پَرَست چون حَریریم ۶

عاشق که چو شمع می‌بِسوزد
او را چو فَتیله ناگُزیریم ۷

از ما مَگُریز زان که با تو
آمیخته هَمچو شَهْد و شیریم ۸

تو میرِ شکارِ‌‌ بی‌نَظیری
ما نیز شکارِ‌‌ بی‌نَظیریم ۹

در حُسنْ تو را تَنورْ گرم است
ما را بَربَند ما خَمیریم ۱۰

ما را به قُدومِ خویش دَرباف
زیرِ قَدَمِ تو چون حَصیریم ۱۱